Funkcja main

Program w C++ musi posiadać funkcję main, w której wykonuje się główny kod programu. Domyślnie VS generuje tę funkcję o nazwie _tmain1. W rzeczywistości jest to makro, które w zależności od ustawień projektu – wstawia odpowiednią deklarację tej funkcji. Nic nie stoi na przeszkodzie aby zastąpić ją tradycyjną funkcją main – zgodnie ze standardem i przenośną między różnymi IDE.

Parametry programu

Pierwszy parametr argc oznacza ilość przekazanych argumentów. Drugi natomiast argv – tablicę tych argumentów. Możemy sobie wyobrazić, że chcemy napisać program, który ma być uniwersalny. Wtedy uruchamiamy program z parametrami, gdzie na ich podstawie wykonają się odpowiednie operacje.

Wynik funkcji

Zgodnie ze standardem funkcja main musi zwrócić wynik. Służy do tego słowo kluczowe return. Funkcja powinna zwrócić wartość 0 jeśli program wykonał się poprawnie. W przypadku zasygnalizowania wystąpienie błędu, inną odpowiednią wartością np. w przypadku podania nieprawidłowych danych wejściowych.

// 1.Structure.cpp : Defines the entry point for the console application.
//

#include  "stdafx.h"


int _tmain(int argc, _TCHAR* argv[])
{
	return 0;
}

Dołączanie bibliotek

Na początku programu określamy jakie pliki nagłówkowe mają być dołączane do projektu. Służy do tego słowo kluczowe include. W nawiasach ostrokątnych podaje się nazwę pliku nagłówkowego, który jest zlokalizowany w głównym katalogu biblioteki standardowej. Własne utworzone pliki w projekcie dołączamy poprzez znak cudzysłowie.

Podział plików

W ogólności, kody źródłowe programu w C++ możemy podzielić na pliki nagłówkowe o rozszerzeniu .h lub .hpp oraz na pliki z jej implementacją o rozszerzeniu .cpp. Taki podział wynika z tego, że dany kod jak np. własne typy lub funkcje z biblioteki standardowej możemy wykorzystać w wielu miejscach w projekcie. Wystarczy wtedy dołączyć plik nagłówkowy aby kompilator mógł rozpoznać, że dany typ istnieje i jest jego implementacja.

Utworzenie pliku nagłówkowego jest dobrowolne – można wszystko zawrzeć w jednym pliku cpp. Jednakże, kod należy porcjować na małe kawałki tak, aby był bardziej czytelny oraz można było go używać w wielu miejscach bez powtarzania tego samego kodu.

Pliki nagłówkowe

Pliki nagłówkowe zawierają2 deklaracje własnych typów i funkcji – bez ich implementacji. W przypadku wielokrotnego dołączania tego samego pliku nagłówkowego, należy na samym początku zdefiniować tzw. wartownika, który zapobiegnie wielokrotnemu dołączaniu tego samego kodu podczas procesu kompilacji. W przypadku VS jest odpowiednia dyrektywa pragma once.

W poniższym listingu zadeklarowałem funkcję, która przyjmuje dwa argumentu typu liczbowego oraz zwraca również wartość typu liczbowego. Dzięki takiej strukturze, gdziekolwiek w projekcie można wykorzystać tę funkcję dołączając plik nagłówkowy.

#pragma once

int fun(int, int);

Pliki z implementacją

W pliku cpp zawiera się implementację zadeklarowanych typów w pliku nagłówkowym. Czyli implementacja ciała klas, funkcji itd. Oraz główny blok programu jak np. funkcja main.

W poprzednim listingu została zadeklarowana funkcja fun. Teraz napiszemy jej implementację. Wynik funkcji to proste działanie arytmetyczne jakim jest dodawanie dwóch liczb.

#include "MyFun.h"

int fun(int a, int b)
{
	return a + b;
}

 


Objaśnienia

  1. W zależności od flagi _UNICODE zostanie wstawione wmain lub main
  2. Pliki nagłówkowe mogą zawierać również implementację. Tudzież funkcje inline lub szablony.

Strona Internetowa

Potrzebujesz ładnej strony internetowej? Zobacz demo na: tej stronie strona internetowa


Podobne artykuły

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *